نقد مقاله

نقدی بر مقاله «لنگرهای سنگی خلیج فارس» نوشته شده توسط  دکتر سرنا خاکزاد و علی موسایی

رامین ادیبی

info@farhang-darya.com

photo_2016-12-02_14-46-39کلکسیون لنگرهای و وزنه های اشاره شده در مقاله مذکور؛ آیا با آثار ثبت شده در کاوش های پژوهشکده باستان شناسی قابل مقایسه است؟

به تازگی خانم دکتر سرنا خاکزاد (Sorna Khakzad) محقق  پسادکتری دانشگاه فلوریدای غربی به همراه آقای مهندس علی موسایی از شرکت پتروشیمی مبین، مقاله‌ای در خصوص «لنگرهای سنگی خلیج‌فارس» در ششمین همایش بین‌المللی برای باستان شناسی زیرآب (international congress for underwater archaeology) ارائه کرده‌اند که از نظر بنده (رامین ادیبی) نقدهای متعددی بر آن وارد است که به طور مفصل در ذیل به شرح آن‌ها خواهم پرداخت.

چکیده مقاله «گزارشی از لنگرهای سنگی در کرانه‌های شمالی خلیج فارس/An account of stone anchors in the northern shoreline of the Persian gulf  »

Ali Moosai & Sorna Khakzad

Mobine metrochemical company

This presentation introduction the historical stone anchors found in northern shoreline of the Persian Gulf, in the area between Bushehr and Hormuzgan provinces. The Iranian side of the Persian Gulf is under ongoing and rapid urban and industrial development. Limited systematic studies have been conduct on the underwater and coastal cultural heritage in these area. This presentation shows a collection stone anchors and stone weights, based on site observation, archival study, interviews with local people and finding during the excavationsSome of these anchors were found underwater and some on the shoreline:  however, no archaeological excavation were conducted and the finding are the objects that were collected during site visits which were considered in danger of destruction and lossThe location of the objects were registered thought Global positioning system. Data on these anchors including weight, size, photo and drawings, which will be provided. The main objective of this presentation is to provide a categorization of these anchors and comparative analysis with similar findings in the other areas around the Persian Gulf   and Indian Ocean.  The results of this research as a pilot project will lead us to learn more about seafaring technique and history in the Persian Gulf, and the sea trades and sailing between Persia and other countries during past history.  

Key words: stone anchor – Persian gulf

در چکیده بالا از واژه found زمان‌ ماضي‌ فعل Find می‌باشد که به معنای کشف شده می‌باشد؛ استفاده شده. اصولاً این اصطلاح را بیشتر در نوشته‌های مرتبط با بررسی‌ها (survey-investigation) و کاوش‌های (excavation) باستان‌شناختی مشاهده می‌شود؛ اما آیا در این چکیده اشاره به یک بررسی یا کاوش باستان‌شناختی شده؟ به عبارت دیگر این مواد فرهنگی ( لنگرها و وزنه‌های سنگی) با این حجم (کلکسیون | collection) از بررسی‌ها و کاوش‌های باستان شناختی استخراج شده؟؟؟ عقل بنده حکم می‌کند که یک بررسی باستان‌شناختی غیر نظامند برای جمع آوری این مواد فرهنگی صورت گرفته و این کلکسیون حاصل بررسی‌های سطحی نیست. حال اگر بررسی یا کاوش باستان‌شناختی در این رابطه صورت گرفته باشد به لحاظ قوانین داخلی و بین‌المللی باید با مجوز از طرف سازمان‌ متولی میراث‌فرهنگی در ایران یعنی «پژوهشگاه میراث فرهنگی و گردشگری» باشد. چناچه در قوانین داخلی اشاره شده :

بر اساس قانون حفظ آثار ملی مصوب ۱۲/۸/۱۳۰۹ و اصلاحیه‌های بعدی آن و نظام‌نامه اجرایی قانون حفظ آثار ملی مصوب ۱۳۱۱ و با عنایت به جایگاه مطالعات باستان‌شناسی در شناخت میراث فرهنگی و هویت ملی ایرانی اسلامی کشور در مقیاس ملی و جهانی:

در ارتباط با تاریخ لنگرها و وزنه های کشف شده:

seafaring technique and history in the Persian Gulf, and the sea trades and sailing between Persia and other countries during past history.

بر اساس قانون حفظ آثار ملی

‌ماده اول – کلیه آثار صنعتی و ابنیه و اماکنی که تا اختتام دوره سلسله زندیه در مملکت ایران احداث شده اعم از منقول و غیر منقول با رعایت ماده۱۳ این قانون می‌توان جزء آثار ملی ایران محسوب داشت و در تحت حفاظت و نظارت دولت می‌باشد.

ابتدایی‌ترین نوع لنگرها سنگ‌های بزرگی بوده‌اندکه حتی در زمان‌های اخیر نیز این لنگرهای سنگی توسط دریانوردان در عمان و  سواحل خلیج فارس مورد استفاده قرار می‌گرفته و به شکل‌های دایره، چهارگوش یا سه‌گوش می‌باشند و دارای وزنی در حدود ۴۰ تا ۵۰ کیلوگرم هستند و یک قطعه چوب نوک تیز در سوراخ این لنگرهای سنگی تعبیه می‌گردیده که باعث می‌شده لنگر سنگی در بسترهای ماسه‌ای و گلی دریا در جای خود به صورت محکم قرار بگیرد(Agius,2008:144). به احتمال قریب به یقین درصد زیادی از «کلکسیون لنگرهای کشف شده » بین بوشهر و هرمزگان مربوط به صدر اسلامی و دوران طلایی دریانوردی ایرانیان باشد. متاسفانه هیچ یک از کارشناسان سازمان میراث فرهنگی و گردشگری کشور موفق به مشاهده این آثار جهت ارزیابی قدمت آنها نشده و بر همین اساس تاریخ دقیقی از آن ها در دسترس نیست.

‌ماده دوم – دولت مکلف است از کلیه آثار ملی ایران که فعلاً معلوم و مشخص است و حیثیت تاریخی یا علمی یا صنعتی خاصی دارد فهرستی‌ترتیب داده و بعدها هم هر چه از این آثار مکشوف شود ضمیمه فهرست مزبور بنمایدفهرست مزبور بعد از تنظیم طبع شده و به اطلاع عامه خواهد‌رسید.

کلکسیون لنگرهای کشف شده  بین بوشهر و هرمزگان که در چیکده مذکور به آن اشاره شد فاقد هر گونه گزارش باستان شناسی می باشد و به همین دلیل تا کنون در فهرست میراث منقول کشور ایران قرار نگرفته اند.

ماده هشتم – برای هر مال منقولی که در فهرست آثار ملی ثبت شده باید یک معرفینامه در دو نسخه تنظیم شود که وصف و اصل و منشاء و کیفیت‌اکتشاف آن را معلوم کند و به یک یا چندین عکس از آن منضم باشد یک نسخه از این معرفی‌نامه در دفتر آثار ملی دولت مضبوط و نسخه دیگر مجاناً به‌مالک مال داده می‌شود و در هر قسم نقل و انتقال آن مال باید آن نسخه معرفی‌نامه همراه باشد و آثاری که بر ثبت مال در فهرست آثار ملی مترتب‌می‌گردد در تغییر ایادی نسبت به آن مال منفک نخواهد شد.

متاسفانه از کلکسیون لنگرهای کشف شده  بین بوشهر و هرمزگان در  در دفتر آثار ملی دولت مضبوط هیچ گونه معرفینامه ای وجود ندارد.  

ماده دهم – هر کس اموال منقوله که مطابق این قانون از آثار ملی محسوب تواند شد بر حسب تصادف و اتفاق به دست آورد اگر چه در ملک خود او‌باشد باید هر چه زودتر به وزارت معارف یا نمایندگان او اطلاع بدهد هر گاه مقامات مربوطه دولتی اموال مزبوره را قابل ثبت در فهرست آثار ملی‌دانستند نصف آن اموال به کاشف واگذار یا قیمت عادله آن به تصدیق اهل خبره به او داده می‌شود و نسبت به نصف دیگر دولت اختیار دارد که ضبط و‌یا بلاعوض به کاشف واگذار کند.

متاسفانه مسئولین گروه باستان شناسی دریایی پژوهشکده باستان شناسی کشور از کشف این آثار اطلاعی در دست ندارند تا هنگام انتشار مقاله آن در یک کنفرانس خارجی که خبر آن از طریق کانال تلگرام مرکز مطالعات خلیج فارس منتشر شد.

ماده یازدهم – حفر اراضی و کاوش برای استخراج آثار ملی منحصراً حق دولت است و دولت مختار است که به این حق مستقیماً عمل کند یا به‌مؤسسات علمی یا به اشخاص یا شرکتها واگذار نماید واگذاری این حق از طرف دولت به موجب اجازه‌نامه مخصوص باید باشد که محل کاوش و‌حدود و مدت آن را تعیین نماید و نیز دولت حق دارد در هر مکان که آثار و علائمی ببیند و مقتضی بداند برای کشف و تعیین نوع و کیفیات آثار ملی‌اقدامات اکتشافیه بنماید.

…shows a collection stone anchors and stone weights, based on site observation, archival study, interviews with local people and finding during the excavationsSome of these anchors were found underwater and some on the shoreline:  however, no archaeological excavation were conducted and the finding are the objects that were collected during site visits which were considered in danger of destruction and loss…

کلکسیونی (هنگامی که صحبت کلکسیون می شود یعنی تعدادی شئی) از لنگرها و وزنه های کشف شده بر اساس مشاهده محوطه، مطالعات آرشیوی، مصاحبه با مردم محلی و یافته های مروبوط به کاوش های باستان شناختی (به جز چند لنگر سنگی که از آنها در گزارش های باستان شناختی نامبرده شده) باید دید آیا لنگرها و وزنه ها ی موجود در این مقاله نیز با گزارش های باستان شناختی  موجود در پژوهشکده باستان شناسی مطابقت دارند و همان لنگرها است یا متفاوت است؟ در ادامه اشاره شده برخی از این لنگرها در زیرآب و برخی از ساحل به دست آمده؛ در هر صورت تعدادی لنگر طی کاوش های باستان شناختی دریایی توسط پژوهشکده باستان شناسی ایران به دست آمده اما باید دید آیا لنگرهای موجود در این مقاله با آنها مطابقت دارند یا فراتر از آنها می باشند. در مطلب بالا اشاره شده لنگرهای به دست آمده در طی کاوش های باستان شناختی چند سطر پایین تر این موضوع رد شده و اشاره شده هیچگونه کاوشی صورت نگرفته این پارادوکس بر آمده از چیست؟ مشخصات تمامی مواد فرهنگی به دست آمده  به واسطه گروه باستا شناسی دریایی پژوهشکده باستان شناسی  موجود می باشد و بر اساس ادعاهای نویسندگان این مقاله جهت قانونی شدن؛ این کلکسیون بایستی با آنها  مطابقت داده شود. 

‌ماده پانزدهم – اشیایی که در نتیجه حفاری علمی کشف شود آنچه سهم دولت باشد باید در مجموعه‌ها و موزه‌های دولتی ضبط شود.

کلکسیونی از لنگرها و وزنه های کشف شده که ذکر آنها در این مقاله به میان رفت؛ آیا برای عموم به نمایش در آمده اند و دقیقاً در کدام موزه نگهداری می شوند آیا محققان متخصص در این زمینه می توانند به آثار برای تحقیق و تفحص بیشتر دسترسی داشته باشند؟

ماده بیستم – اجازه‌هایی که تا کنون برای حفاری داده شده در صورت عدم موافقت با این قانون از درجه اعتبار ساقط است.
‌این قانون که مشتمل بر بیست ماده است در جلسه دوازدهم آبان ماه یک هزار و سیصد و نه شمسی به تصویب مجلس شورای ملی رسید. رییس مجلس شورای ملی – دادگر

قسمت دوم

در روز صدها یا شاید هزاران مقاله در سراسر جهان ارائه و منتشر می‌شود که بنده به ندرت دیده‌ام، خبر ارائه آن‌ها از طریق رسانه‌ها منتشر شود، اما خوشبختانه اخیراً برخی رسانه‌ها مبادرت به انتشار خبر برخی از « مقاله‌های خاص» می‌کنند؛ که از آن جمله می‌توان به «کانال تلگرام مرکز مطالعات خلیج فارس» اشاره نمود؛ به شدت علاقمندم، بدانم که دلیل  انتشار این خبر توسط چنین رسانه‌ای چیست؟ اطلاع رسانی ؟ که اگر جواب مثبت باشد؛ بنده نیز هزاران مقاله در زمینۀ خلیج‌فارس سراغ دارم که در خارج از مرزهای این کشور بدون سر و صدا منتشر می‌شود اما  خبری از آن‌ها در مطبوعات نیست؟ چرا؟

خبر منتشر شده از سوی  «کانال تلگرام مرکز مطالعات خلیج فارس» به شرح زیر می باشد

ارائه مقاله علمی درهمایش باستان شناسی زیرآب دراسترالیا با همکاری  محققان ایرانی

پژوهش ومقاله ی پیش رو در ارتباط با بررسی  لنگرها و وزنه های سنگی درکرانه های شمالی خلیج فارس توسط دکتر سرنا خاکزاد محقق و عضو هیات علمی دانشگاه فلوریدای آمریکا در بندرپرت استرالیاارائه گردید.این پژوهش که باهمکاری مهندس علی موسایی(عضوموسسه مردم نهادسیراف پارس) و هیات مدیره موسسه سیراف پارس موزه تهیه شده بود،موردپذیرش همایش بین المللی باستان شناسی زیرآب( ikuwa) قرارگرفت.دکتر خاکزاد پیش از این نیز پژوهشی درباره بررسی حدود شهری بندر باستانی سیراف در مناطق ساحلی و زیرآب(استان بوشهر) به انجام رساندند که ماحصل آن انتشار یک مقاله ی ارزشمند در یک ژورنال معتبر آمریکایی بوده است.این پژوهش, عمدتا با هدف طرح مکرر نام خلیج فارس به جای نام مجعول عربی در جوامع علمی کشورهای جهان انجام شده است.اهمیت این مقاله از آن جهت است که ایران برای نخستین بار قادر به ارائه ی مقاله در این رویداد معتبر جهانی شده است و همچنین این پژوهش برای نخستین بار به کنکاش در مورد لنگرها و وزنه های سنگی با جامعه ی آماری قابل توجه در ایران می پردازد.بررسی اشیاء مورد مطالعه در طی این تحقیق موجب دریافت نگرش دقیق و عمیق برای درک و بازشناسی فرهنگ دریانوردی و صیادی اقوام ایرانی در کرانه های شمالی خلیج فارس خواهد شد.

سوال نخست: با وجود پژوهشگران سرشناسی که در کشور عزیزمان ایران زندگی می کنند و برای چنین مطالعاتی در اولویت امر قرار دارند چرا  خانم دکتر سرنا خاکزاد (Sorna Khakzad) محقق پسادکتری دانشگاه فلوریدای غربی به همراه آقای مهندس علی موسایی از شرکت پتروشیمی مبین برای این گونه مطالعات انتخاب شده اند؟ اگر تخصص خانم خاکزاد مطرح است  بنده افراد دانشگاهی  زیادی  در ایران می شناسم که در این زمینه فعال هستند؟ و اما چرا آقای موسایی که تنها علاقمند هستند به این آثار و هیچگونه تخصصی در این زمینه ندارند در کنار ایشان قرار گرفته اند؟ صرفا به جهت این که عضو موسسه مردم نهادسیراف پارس و هیات مدیره موسسه سیراف پارس موزه هستند؟ جهت بررسی در چنین محوطه جغرافیایی بزرگی بین بوشهر  و هرمزگان برای مواد فرهنگی که دولت متولی آنها است از کدام سازمان مجوز گرفته اند؟ از موسسه سیراف پارس؟ تا آنجا که بنده می دانم باید  از یک سازمان دولتی مجوز داشته باشند نه از یک سمن. اشاره شد جامعه ی آماری قابل توجه از لنگرها و وزنه ها چرا هیچکس از تعداد آنها حرفی نمی زند ؟ آمار این آثار را لطفاً منتشر کنید به همراه تصویر و مشخصات؟  

ارائه مقاله علمی در همایش باستان شناسی زیر آب در استرالیا با همکاری محققان ایران / قسمت ۲

در اين مقاله به بررسي  توزیع و تایپولوژی لنگرها و وزنه های سنگی در کرانه های شمالی خلیج فارس پرداخته شده است. هدف از اين پژوهش؛مطالعه ی تطبیقی لنگرها و وزنه های سنگی با استناد به داده های پیشین و همچنین منابع محلی بوده است. مواد فرهنگي مرتبط با ميراث دريايي با همکاری سمن های فعال میراثی از جمله موسسه ی سیراف پارس موزه و در قالب یک پویش از منابع محلی و بومی گردآوری شده و جهت حفاظت در اختیار نهادهای مسئول قرار گرفته است. در طی این پروسه با مرور مدارك باستان شناختي مرتبط با این اشیاء از قبيل فراواني، تركيب(تعداد فراواني نسبي در طبقه بندي)و توزيع(مدل هاي پراكنش مواد)در مناطق مورد مطالعه، مدارک لازم برای مطالعات آتی ثبت و مستند گردیده است.همچنین علاوه بر استفاده از كتب،مقالات و سفرنامه در جهت شناسايي بنادر،از داده هاي جمع آوري شده توسط جوامع محلي (از طریق مصاحبه)و دوستداران ميراث فرهنگي نيز استفاده گرديده است.علاوه بر موارد فوق سوابق پژوهش هاي مشابه در سواحل غربي اقيانوس هند و كرانه هاي جنوبي خليج فارس و درياي عمان نیز مورد بررسي و مطالعه قرار گرفته است.در ارتباط با بسیاری از نمونه سعی گردیده است تا مختصات جغرافیایی و شرایط اولیه پیدایش نمونه ثبت و مستند گردد.اشياء و مواد فرهنگي  مورد اشاره  به منظور حفاظت و حراست به موزه ي تجارت دريايي بوشهر تحویل گردیده و  در اختیار نهاد های قانونی تعریف شده قرار داده شده است.همزمان با کار مطالعاتی بر روی نمونه های ذکر شده سعی گردیده تا به منظور حراست از محوطه های ارزشمند ساحلی ایران با همکاری سازمان های مردم نهاد به ویژه موسسه ی سیراف پارس موزه آموزش های لازم و تخصصی در اختیار علاقه مندان قرار گیرد و بدین منظور برنامه های مدون و جامعی برای جوامع محلی علاقه مند تدارک دیده شد.بررسي مواد فرهنگي يافت شده از جمله لنگرها و وزنه هاي سنگي موجب نگرش دقيق و عميق براي درك و بازشناسي فرهنگ دريانوردي و صيادي اقوام ايراني در كرانه هاي خليج فارس خواهد شد.

کار نمونه شناسی کلکسیون لنگرها و وزنه های سنگی در چه محلی انجام گرفته ؟ در موسسه سیراف پارس؟ یا در بستر ؟

در اختیار کدام نهاد مسئول قرار گرفته, متولی میراث فرهنگی در ایران سازمان میراث فرهنگی و گردشگری است طبق قانون حفظ آثار ملی .

مطالعات آتی بر روی این آثار توسط کدام نهاد مسئول انجام خواهد شد؟

چگونه لنگرهای باستانی که باید برجا حفاظت (in situ preservation) شوند در کنار هم قرار گرفته و برای نمونه شناسی آیا جابجا شده و در محلی خاصی نگهداری می شود؟ اگر جابجا شده پس قوانین ملی و بین المللی نقض شده.

در حال حاضر یک نسخه از فرم های مختصات جغرافیایی و شرایط اولیه پیدایش نمونه ثبت و مستند بایستی در پژوهشکده باشد: آیا بنده به عنوان محقق آزاد با مجوز می توانم به این فرم ها دسترسی داشته باشم برای نوشتن مقاله یا پایان نامه ؟ آیا دانشجویان رشته های مرتبط به این اطلاعات دسترسی دارند؟

پس ابتدا همه اشیاء به دست آمده به واسطه مردم به موسسه سیراف پارس تحویل داده شده بعد به موزه ي تجارت دريايي بوشهر داده شده اما سوال اینجاست که موزه موسسه سیراف پارس تنها می تواند منطقه سیراف را پوشش دهد در صورتی که در مقاله اشاره به ناحیه جغرافیایی وسیع تری شده یعنی بین بوشهر و هرمزگان؛ اشیاء به دست آمده از دیگر نواحی به کجا تحویل داده شده, آیا رسید تحویل این آثار هم اکنون در موزه ي تجارت دريايي بوشهر موجود است؟ به فرض مثال از هرمزگان آورده اند داده اند به موسسه سیراف پارس و از آنجا به موزه ي تجارت دريايي بوشهر  انتقال پیدا کرده؛ چرا افرادی که این اشیاء را آورده اند به سازمان های مربوطه معرفی نشده اند برای گرفتن پاداش؟ هویت افراد محلی که این اشیاء را آورده اند باید مشخص باشد یعنی در فرم تحویل اشیاء به موزه.

چرا گزارش و عکس های کارگاه های آموزشی از طرف هیچ یک از مطبوعات فعال منتشر نشده؟  

قسمت سوم از منظر قوانین بین المللی:

پیمان حفاظت از میراث فرهنگی زیرآب در سال ۲۰۰۱ به تصویب سازمان علمی، فرهنگی و تربیتی ملل متحد – یونسکو – رسید و کمتر از یک دهه بعد یعنی در سال ۲۰۰۹ (۱۳۸۷) ایران به این پیمان پیوست. متن آن در تارنمای مرکز پژوهش های مجلس موجود می باشد.

بر اساس بندهای ضمیمه پیمان حفاظت از میراث فرهنگی زیرآب در سال ۲۰۰۱:

گرفتن مجوز برای غواصی در محوطه های مشخص شده

غواصی در مغروقه های تعیین شده و یا محوطه های بقایای مدفون اغلب نیازمند یک مجوز مخصوص می باشد. هنگامیکه داشتن این مجوز ضروری است، بدون آن در محوطه ها غواصی نکنید؛ زیرا ممکن است خود و یا محوطه را به خطر بیاندازید. همچنین، دستورالعمل های رسمی در خصوص محدودیت غواصی در مناطق خاص را اجرا کنید. محوطه های حفاظت شده اغلب بر روی جداول دریایی و توسط بویه یا تابلوهای آگاهی رسان بر روی سواحل علامت گذاری شده اند.

Seek permission to dive on designated sites.

Diving on designated wreck or ruin sites often requires a specific permission. Do not dive at the site without a licence, when it is required, as you may put the site or yourself in danger. Do also respect official directives concerning the limitation of diving in certain zones. Protected sites are often indicated on admiralty charts and marked by buoys or warning notices on the shore.

در چکیده اشاره شد:

“Some of  these anchors were found underwater”

برای غواصی در آبهای تاریخی حتی برای مشاهده از کدام نهاد مسئول  مجوز مخصوص  گرفته شده؟؟؟؟ 

۴٫تنها باستان شناسان مجاز به جا به جا کردن اشیاء می باشند
غواصی غیر علمی باید غیر مخرب و غیر اخلال گر باشد. اشیاء نباید خارج از چارچوب رسمی یک کاوش باستان شناسانه و تحت نظارت یک باستان شناس حرفه ای که از طرف مقامات مسئول تایید شده باشد، تکان داده شده و یا بازیابی شوند.

Only archaeologists may remove objects.

Non-scientific diving should remain non-destructive and non-intrusive. Do not move or recover objects other than in the framework of an official archaeological excavation and under the supervision of a professional archaeologist authorized by the competent authorities.

آیا آقای مهندس موسایی از از شرکت پتروشیمی مبین باستان شناس هستند؟ این پروژه تحت نظارت کدام باستان شناس حرفه ای که از طرف مقامات مسئول تایید شده باشد انجام گرفته؟ 

رعایت اقدامات لازم برای حفاظت از محوطه ها
هرگونه اقدام حفاظتی (قفس های فلزی، لایه های ماسه ای، راهنماهای شناور سونار) که توسط مقامات مسئول برای حفاظت در برابر فرسایش، متجاوزین و غارتگری بر روی محوطه های باستان شناسی تعیین می گردد باید رعایت شود. حتی اگر شیئی را جا به جا نکنید، با وارد کردن هرگونه آسیب به یک وسیله ی حفاظتی، راه را برای آسیب رساندن به محوطه هموار می سازید. در صورت مشاهده ی هر گونه آسیبی به این قبیل وسایل، آن را به مقامات مسئول گزارش دهید.

Respect measures that protect sites.

Any protection measure (metal cages, sand layers, sonar buoys), placed over submerged archaeological sites by the responsible authorities safeguard them from erosion, irresponsible intruders and looting. They should be respected. Even if you take nothing away – any damage that you do to a protection device opens the way to damage to the site. If you note any damage done to such a device, report it to the authorities.

آیا این اقدامات صورت گرفته ؟ 

گزارش کشفیات به مقامات مسئول
اگر مغروقه یا محوطه ای را کشف کردید، آن را با کسی در میان نگذاشته و منتشر نکیند. فوراً با مقامات مسئول ملی که توصیه هایی را به شما در مورد گام های بعدی ارائه می دهند، تماس حاصل کنید. اگر یافته ی شما حائز اهمیت باشد، ممکن است تحقیقات علمی بر روی آن انجام گرفته و یا به عنوان یک محوطه ی حفاظت شده در نظر گرفته شود.

Report discoveries to the responsible authorities.

If you do discover an historic wreck or site do not spread the word. Immediately contact the national competent authorities, who will advise you about the next steps. If your find is important it may be researched or designated a protected site.

به کدام مقام مسئول گزارش شده؟ که اجازه نشر در چنین سمیناری گرفته شده؟ 

تحویل دادن اشیاء یافت شده
اگر شیئی را از یک محوطه ی باستان شناختی مغروق به دست آورده اید، برای حفاظت از آن در برابر خطر احتمالی مفقود شدن، در اسرع وقت به مقامات مسئول ملی گزارش دهید. حتی اگر شیئی باستانی در آب یا ساحل کشف کردید که در معرض خطر تملک شخصی و یا آسیب دیدگی قرار داشت، با مقامات مسئول ارتباط برقرار کنید. اگر این امر غیر ممکن بود، آن را بازیابی کرده و به نزدیکترین مقام مسئول تحویل دهید. آن شیء می تواند نشان دهنده ی وجود یک محوطه ی باستان شناسی دور از ساحل بوده و اطلاعاتی را در مورد آن ارائه دهد.

Hand over objects that you took.

Should you have taken an object from a submerged archaeological site to protect it from extreme risk of loss report it to the competent national authority as soon as possible. If ever you discover an ancient object in the water or at a beach, which is under the threat of private appropriation or damage, contact the competent authority. If this is not possible, then recover it and hand it over to the nearest authority. It can indicate the presence of an archaeological site off the coast and give information about it.

به غیر موسسه سیراف پارس و موزه ي تجارت دريايي بوشهر آیا مسئولین میراث فرهنگی بوشهر هم از این رویدادها مطلع هستند؟ 

مستندسازی محوطه های یافت شده
اگر مغروقه و یا آثاری مدفون در زیر آب را یافتید، مکان دقیق و وضعیت آن را مستندسازی کنید (عکس، نقاشی و یا یادداشت). گزارشی در مورد آن تهیه کرده و آن را ضمیمه ی مستندات خود سازید.

Document discovered sites.

If you discover a wreck or submerged ruin document (photos, drawings or notes) its precise location and its state. Make a report about it and accompany it by your documentation.

با این وجود باید یک نسخه از فرم های ثبت میراث فرهنگی زیرآب در گروه باستان شناسی دریایی پژوهشکده باشد ؟ 

الگو بودن
به هنگام غواصی در محوطه های میراث مدفون در زیر آب، الگوی دیگر غواصان و غیر غواصان باشید. دیگر غواصان را به پیروی از این منشور اخلاقی ترغیب کنید. به ایجاد آگاهی پیرامون حفاظت از میراث فرهنگی در میان جامعه ی محلی خود، عموم مردم و غواصان کمک کنید.

Be a role model.

Be a role model for other divers and non-divers when diving submerged heritage sites. Encourage other divers to follow this Code of Ethics. Help create conservation awareness amongst the local community, general public and divers.

گزارش های باستان شناسی و حراست از این آثار کجاست؟ که ما بتوانیم از این طریق به دیگر دولت های خلیج فارس کمک کنیم؟ و الگو باشیم… 

حمایت از پذیرش و پیروی از کنوانسیون سال ۲۰۰۱ یونسکو در خصوص حفاظت از میراث فرهنگی زیرآب
کنوانسیون یونسکو در خصوص حفاظت از میراث فرهنگی زیر آب (۲۰۰۱) معاهده ای بین المللی است که از میراث فرهنگی زیر آب حفاظت می کند. این معاهده به تعیین اصول حفاظتی اصلی، ارائه ی راهکار برای همکاری های بین المللی و ارائه ی قوانین برای باستان شناسی زیر آب می پردازد. از کنوانسیون سال ۲۰۰۱ در خصوص حفاظت از میراث فرهنگی زیر آب حمایت کنید!

Support ratification and compliance with the UNESCO 2001 Convention on the Protection of the Underwater Cultural Heritage.

The UNESCO Convention on the Protection of the Underwater Cultural Heritage (2001) is an international treaty protecting underwater cultural heritage. It sets basic protection principles, guides international cooperation and provides rules for underwater archaeology.

Support the 2001 Convention on the Protection of Underwater Cultural Heritage !

Check Also

photo_۲۰۱۸-۰۱-۰۹_۱۲-۲۱-۵۲

کارگاه آموزشی مستندنگاری دیجیتال یافته ها در محوطه های باستانی ساحلی و دریایی

. . مارا در رسانه ها دنبال کنید: می توانید از طریق راه های ارتباطی ...

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

3 + 3 =